Ons jaarlijks terugkerende uitje naar de zuidkust van Engeland was weer een feit.
We weten inmiddels wat ons te wachten staat bij deze trail. We liepen hem dit jaar voor de derde keer. Maar de omstandigheden zijn toch telkens weer anders. Dit keer was het windkracht 7 die een toontje meeblies.
Een weekje wandelen in de winterzon van een Mediterraan land. Dat bevalt ons iedere keer weer uitstekend. Dus vlogen we dit keer naar Málaga om het onbekende achterland van Nerja te ontdekken.
In de wintermaanden is het aanbod van marathons wat mager, maar van trailruns des te overvloediger. Daarom togen we twee keer naar het oosten / noorden van het land om een trailmarathon te voltooien.
Als je maar de juiste loop uitzoekt, kom je vanzelf een keer samen op het podium.
Dat Etten-Leur een snel parcours heeft wisten we al. Harm liep er in 2008 een persoonlijk record en dat staat nog steeds. Ehh, stond.
Tradities zijn er om in stand te houden. Dus togen we vrijdag 2 oktober weer richting Zeeland voor de mooiste en zwaarste marathon van Nederland: de Kustmarathon Zeeland.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog heeft er vier jaar lang een gruwelijke strijd plaatsgevonden rond Ieper. Een front dat zich amper verplaatste en waarbij ruim een half miljoen soldaten om het leven kwamen. De marathon die van Nieuwpoort naar Ieper loopt brengt dit gebied met zijn beladen geschiedenis onder de aandacht.
Na de succesvolle Waddenoversteek naar Ameland vorig jaar wilden we dit jaar naar Schiermonnikoog wandelen.
Veel over gehoord, dus dan maar eens zelf ondervinden: de Trail des Fantomes bij La Roche en Ardennes. Een afstand van 31 km moest toch goed te doen zijn als lange training voor een marathon in september. Dachten we.