De laatste keer dat we in Parijs waren, in 2007, liepen we daar de marathon. Elf jaar geleden alweer. Reden dus om weer eens terug te gaan.
“We gaan naar de zon!”. Maar als we aankomen op Tenerife regent het en is het niet warmer dan een graad of 10. Ons huisje moet nog even schoongemaakt worden, maar dan kunnen we erin. Weer een mooie, stille locatie aan het einde van een doodlopende weg in Tierra del Trigo in het noordwesten van Tenerife.
De Kerstcross in Opmeer op Tweede Kerstdag is altijd een mooi, maar ook blubberig festijn. Dit jaar wilden we het eens anders doen en we schreven ons in voor de Kerstmarathon in Scherpenheuvel, België.
Noorwegen. Daar wilde ik altijd nog een keer naartoe. Ook al kan het daar kouder en natter zijn dan hier of zuidelijker in Europa. Maar het zal er toch heus geen drie weken regenen, dacht ik.
Een jaar of tien geleden waren we al een keer op Tiengemeten. Voor een wandeling met de boswachter. Het eiland was toen net terug gegeven aan de natuur en in beheer genomen door Natuurmonumenten. Tijd om eens te gaan kijken hoe het er nu is.
De Westhoek van Vlaanderen kenden we al een beetje door de In Flanders Fields Marathon, maar we wilden daar zeker nog een keer terug. Op de fiets dan. En als we daar dan toch zijn, kunnen we net zo goed meteen even doorsteken naar het land van de Ch'tis.
Op zoek naar een marathon in België in april. En ineens zien we: "Hé, Zwalm, dat kennen we".
Altijd gedacht dat Tenerife het Canarische eiland voor de feestvierders en zonaanbidders was. Maar dat je er ook zo kan wandelen ...
Begin van het jaar zei een vriend dat hij de Marmotte weleens wilde fietsen. Maar dan in drie dagen in plaats van in één dag. "Dan fietsen wij mee", zeiden we meteen "en we plannen onze vakantie er wel omheen". Dus zo gezegd, zo gedaan.
Voor de tweede keer liepen we de Slachtemarathon, dit keer van Oosterbierrum naar Raerd.