De Westhoek van Vlaanderen kenden we al een beetje door de In Flanders Fields Marathon, maar we wilden daar zeker nog een keer terug. Op de fiets dan. En als we daar dan toch zijn, kunnen we net zo goed meteen even doorsteken naar het land van de Ch'tis.

Met de auto naar Zeeuws-Vlaanderen en de auto geparkeerd in Oostburg. Vandaar ging de tocht, eerst langs Sluis, richting België. Mooi fietspad langs een kanaal, ware het niet dat de populieren die over de hele lengte van dit kanaal stonden net deze dag hun pluizen lieten vallen en we in een soort sneeuwstorm terecht kwamen. Tegen de avond kwamen we aan in Diksmuide. De imposante IJzertoren en de Dodengang hebben we nog even van de buitenkant kunnen bekijken, voordat we wat gingen eten aan de oever van de IJzer.

De tweede dag ging het via Kemmel richting Frankrijk, over soms flinke heuvels en in een wijde boog reden we naar Bergues, bekend van Bienvenue chez les Ch'tis. België en Frankrijk zijn daar helemaal niet plat, het was soms nog aardig klimmen.

Dan gaat het richting Lille, lekker met het windje in de rug, dus we leggen een aardige afstand af. Eind van de dag staan er zo'n 130 km op de teller. Maar een camping in Lille vinden we niet. We komen uit op een camping zo'n 15 km voorbij Lille en 15 km voor Tournai. Er is één restaurant en een frituurwagen in het dorp. Als we het restaurant binnen stappen is het zo goed als leeg, maar krijgen we te horen dat ze helemaal volgeboekt zijn. Dan maar naar de frituur. We bestellen een grote friet en een hamburger met blauwe schimmelkaas. De grote friet is gigantisch. Vier grote scheppen die het kleine bakje ver te boven gaan. Wat een feest.

De vierde dag rijden we eerst naar Tournai om daar te ontbijten. We vinden een winkel waar we brood en beleg kunnen kopen en eten dat in de plaats bij de grote kerk op. Het is er feest. Tamboers lopen voorbij met een grote pop tussenbeide. In de middag kruisen we het parcours van de RopaRun. We spreken een paar lopers, maar zien geen bekenden. In Ellezèles gaan we op zoek naar een camping. De enige blijkt zo'n 7 km terug te zijn. Balen. Want ook nu hebben we alweer bijna 130 km gedaan en terugrijden is nooit fijn. Helemaal niet als je er een beetje doorheen zit. Maar de frituur is weer dichtbij. Dus wordt het ook vanavond weer een grote friet met een burger. En ook nu weer is het veel te veel. We leren niet snel. De camping blijkt een boerencamping, levendig. En we hoeven er slechts 5 km voor terug te fietsen. Maar uitgerust en gegeten is dat helemaal geen probleem meer.

De laatste dag fietsen we via de mooie Vlaamse Ardennen en Oudenaarde weer terug naar de auto in Zeeuws-Vlaanderen.

Naar de foto's...