Eind augustus volgt er voor ons altijd nog een vakantietoetje: een dag of vier fietsen met onze vrienden Klaas en Peter. Dit jaar ging de reis naar Engeland / Schotland: van Newcastle naar Edinburgh.

Wat het mooiste is aan IJmuiden? Misschien toch wel de boot naar Engeland. Op nog geen 9 km fietsen van ons huis vertrekt dagelijks een veerboot naar Newcastle. En het is een cliché, maar de vakantie begint al zodra je aan boord stapt. En daar hoeven we dus maar een half uurtje voor te trappen.

Het is zonnig en warm als we naar IJmuiden fietsen en aan boord gaan. De sfeer is uitgelaten, zoals altijd. Alsof mensen toch altijd een beetje een Love Boat-gevoel krijgen op zo'n ferry. Het dinerbuffet is sowieso altijd een feestje. Daarvoor hoef je niet bij de kapitein aan tafel te zitten.

De volgende ochtend, als we aankomen in Tynemouth, hangt er nog wat sluierbewolking, maar het belooft een mooie dag te worden. Via wat onverharde fietspaden aan de rand van het stedelijk gebied van Newcastle fietsen we van de stad weg, in noord-westelijke richting. En vrijwel meteen zitten we middenin die prachtige Engelse landschappen: groene, golvende weiden, stenen muurtjes, hoge heggen, hier en daar een oude boerderij en veel, heel veel schapen. In Belsay stoppen we voor de lunch in Blacksmiths Coffee Shop. Een wesp jaagt Peter en Klaas naar binnen, maar Harm en Betty volharden op het terras. Na ruim 60 km fietsen komen we aan in Ridsdale, waar we overnachten in The Gun. En terwijl er 's avonds een pubquiz wordt gehouden zitten wij aan de fish and chips met het meest fabuleuze uitzicht dat je maar kunt bedenken.

De tweede dag is het een stuk frisser, maar droog dus goed fietsweer. De route gaat over kleine weggetjes, soms met een hek om het vee binnen te houden, die door de groene heuvels slingeren. In Bellingham, een leuk plaatsje, doen we wat boodschappen. We lunchen in The Anglers Arms, net voor het stuwmeer van Kielder. Om een doorsteek te kunnen maken denken we een onverhard pad te kunnen nemen dat een oude spoorlijn volgt vanaf het Saughtree Railway Station. Daar hebben we al vele mooie voorbeelden van gezien in Europa. Maar hier pakt het toch iets anders uit. Na een kilometer of wat houdt het gravel op en wordt het een graspad. We fietsen / lopen nog door in de hoop dat het verderop weer een pad wordt. Maar dat blijkt ijdele hoop. Het wordt alleen maar erger. Totdat we tot de enkels in het drassige land staan en moeten concluderen dat dit niet gaat lukken. Dus keren we om, terug naar de weg. Maar dat betekent wel dat de route een stuk langer wordt. Linksom of rechtsom, er komen heel wat kilometers bij. Het wordt linksom en laat. Pas tegen 19 uur en 90 km verder komen we aan in The Hawick Hotel, waar we een balzaal van een hotelkamer krijgen toegewezen. Het eten in restaurant Adam's Kitchen was voortreffelijk.

Dag drie begint nat. Tijdens het ontbijt zien we buiten de regen naar beneden stromen en de Spaanse wandelaars die we spreken in de ontbijtzaal vertrekken dik ingepakt in poncho's en petten. Wij moeten er ook aan geloven, maar na een half uurtje wordt het droog en krijgen we weer prachtig weer. Het is een relaxed dagje fietsen door stille dalen met bloeiende heide en ook hier veel schapen. Het wordt een vroege lunch in The Honeybee Coffeeshop bij het caravanpark in Hopehouse. De sandwiches zijn al heerlijk, maar de uitstalling aan gebak is zo verleidelijk dat we afsluiten met een toffee shortbread. Na nog geen 55 km komen we aan in Innerleithen waar we verblijven in St. Ronans Hotel. Eind van de middag is het goed toeven in de zon in de beergarden achter het hotel. Voor het diner wandelen we naar The Traquair Arms waar het zo druk is dat we alleen nog in de beergarden kunnen eten. Wat frisjes, dus dat werd snel eten.

Innerleithen is een populaire bestemming voor wandelaars, fietsers en kampeerders. Als we vertrekken in de richting van Edinburgh zien we overal tentjes, busjes en campers in het dal langs het Leithen Water. We krijgen wat spetters op ons dak en in Gorebridge zoeken we een restaurant voor de lunch. Veel keuze is er niet en we komen langs The Coronation Restaurant. Maar dat afficheert zichzelf wel als Winner of Restaurant of the Year 2018. Een snelle blik naar binnen maakt duidelijk dat wij als fietsers daar niet misstaan. Na de lunch is het niet ver meer naar Edinburgh. Het wordt steeds drukker en we zien the Old Town met z'n castle al van verre. Via de voor auto's afgezette wegen rond Arthur's Seat komen we via Holyrood op The Mile uit. Bij The Booking Office, naast het Waverley station, nemen we een drankje voordat we naar het Ardmillan Hotel fietsen. Voor een laatste keer pubfood gaan we in de avond naar The Caley Sample Room.

De laatste dag begint met een treinrit van Edinburgh naar Newcastle. Vanwege de beperkte capaciteit om fietsen mee te nemen in de trein gaan Klaas en Peter om 10.00 uur en Harm en Betty om 11.00 uur. Deze route gaat hoofdzakelijk langs de kust. Dan zien we ook dat het een goede keuze is geweest om door het binnenland te fietsen en niet de kustroute aan te houden die de meeste fietsers nemen. Vanuit Newcastle fietsen we weer naar Tynemouth om de boot naar IJmuiden te nemen. Maar niet nadat we hebben geluncht in The Cycle Hub, onze vaste stek tussen de boot en de stad.

Naar de foto's .....