Een tante in midden-Frankrijk, op zeer hoge leeftijd, waar we al een paar jaar geen contact meer mee kunnen krijgen. Is het een idee om eens te gaan rondvragen in de buurt waar ze woont of woonde? En laten we er dan meteen een mooie wandelvakantie van maken.
Het nuttige met het aangename verenigen. Daar zijn we goed in. Te beginnen met het nuttige. Of noodzakelijke. Hoe dan ook wilde ik heel graag achterhalen wat er was gebeurd met mijn tante. Aanbellen en navragen bij buren leverde pas in tweede instantie de informatie op die we hoopten: mijn tante is inmiddels verhuisd naar een verzorgingshuis in de buurt. De volgende dag konden we haar bezoeken. En hoewel ze niet alles leek mee te krijgen (ze blijkt dementerende), hebben we haar nog wel kunnen laten beeldbellen met mijn moeder. Dat alleen al was onbetaalbaar.
Daarna konden we met een gerust hart onze wandelschoenen aantrekken. De eerste wandeling ging door de wijnvelden rond Vouvray. Daarna volgde een lange wandeling in de buurt van Le Mans vanuit Savigné-l'Évêque over boerenpaden, door velden en langs afgelegen huizen. De volgende dag waren we in de buurt van Rouen en wandelden we in het Forêt de Louviers de Bord en door Val-de-Reuil. De laatste dag waren we aangekomen in de buurt van Amiens en ging de wandeling vanuit Daours, geregeld langs bergen van hoogopgestapelde suikerbieten, bedekt met zeil.
Met ruim 100 km op de (wandel)teller en mooie herinneringen aan de ontmoeting met tante Marietje togen we weer huiswaarts.