Voor de tweede keer liepen we de Slachtemarathon, dit keer van Oosterbierrum naar Raerd.

Aangezien de Slachtemarathon maar eens in de vier jaar georganiseerd wordt, moet je daar toch steeds weer bij zijn. Dus reden we met de fietsen achterop de auto naar Raerd, parkeerden daar de auto en fietsten vervolgens met bagage naar de jachthaven van Ried waar we een mooi kampeerplekje vonden. En met alle mazzel van de wereld hadden we de enorme plensbuien onderweg misgereden, we hadden alleen een klein oponthoud bij Dronryp vanwege nabije bliksem.

De volgende ochtend ging de wekker om 4 uur, want om 5 uur wilden we op de fiets zitten naar Oosterbierrum. Prachtig om met de opkomende zon over de lege klei te fietsen. De stilte, de vogels, de leegte.

Om half zeven was dan de start. Gelukkig vroeg, want het was een warme editie. Al snel werd er veel gewandeld en gepuft. Maar dat mocht voor ons de pret niet drukken. Wat een warme sfeer langs de route (en niet alleen door de temperatuur). De Friezen hadden er weer iets prachtigs van gemaakt.

Gelukkig hoeven we nu geen vier jaar te wachten tot de volgende editie. In verband met Leeuwarden Culturele hoofdstad in 2018 komt er een extra Slachtemarathon. En dan zijn we natuurlijk ook weer van de partij.