“We gaan naar de zon!”. Maar als we aankomen op Tenerife regent het en is het niet warmer dan een graad of 10. Ons huisje moet nog even schoongemaakt worden, maar dan kunnen we erin. Weer een mooie, stille locatie aan het einde van een doodlopende weg in Tierra del Trigo in het noordwesten van Tenerife.

Eerst maar wat boodschappen gedaan in El Tanque en vervolgens wat eten in het huisje, want het is een lange dag als je om 2 uur je bed uit moet om de bus van 3:25 uur naar Schiphol te halen.

Na de lunch maken we vanuit het huisje een wandelingetje naar de Cuevas Negras en nog een stukje richting Los Silos van een wandeling die we vorig jaar ook gedaan hebben. Als we omkeren begint het weer te regenen en tegen de tijd dat we in het huisje terug zijn, zijn we goed nat. Dus gaan de straalkacheltjes aan om de spullen te drogen.
Om 19:30 uur melden we ons bij het restaurant van de huisjes, zoals afgesproken, maar er is nog niemand te zien. Als we de eigenaar weer vinden laat hij ons binnen, maar is het nog ruim een half uur wachten op het brood. Pas dagen later komen we tot de conclusie dat we ons horloge een uur terug hadden moeten draaien, want het is nu eenmaal vroeger in Tenerife.
Daarna snel naar bed, want we voelen wel dat het een lange dag was.

Zaterdag 24 februari
Uitgeslapen. Het bleef ook lang donker (wat wil je als het eigenlijk nog een uur vroeger is). Maar toen we eenmaal uit bed waren bleek de lucht helemaal helder. We zaten alleen nog in de schaduw van de berg.
Na het ontbijt, toen we de zon ook konden zien, reden we naar El Tanque voor de laatste boodschappen en vervolgens door naar El Palmar. Daar startte onze wandeling. Eerst naar Teno Alto en vervolgens door naar de vuurtoren van Punta de Teno. Zo ver kwamen we niet, want we hebben zitten lunchen met zicht op de vuurtoren, maar zijn vanaf dat punt weer terug gegaan. Vooral het laatste deel van de wandeling, van Teno Alto naar El Palmar was prachtig. De route liep over de kam van de berg en we hadden fantastisch uitzicht op La Palma, La Gomera en de Teide.

Op de terugweg naar het huisje dronken we een cervesa in de zon op het terras van Meson del Norte in Los Portales. En in Santiago del Teide aten we in restaurante Chinyero.

Zondag 25 februari
Als we wakker worden waait het behoorlijk, maar het is wel een heldere lucht. Terwijl we de dag ervoor door de barman van Meson del Norte nog gewaarschuwd werden dat het vandaag gevaarlijk kan zijn om te wandelen vanwege de regen.
Maar we vertrekken met de auto helemaal naar het noordoosten van het eiland. Onderweg is het beurtelings mooi weer of herfstachtig met harde wind en regen. Het laatste stukje naar Chamorga, waar onze wandeling begint, zien we overal gruis en keien op de weg gewaaid en gerold en veel takken van bomen. Maar het is grotendeels droog als we aan de wandeling beginnen. Het eerste uitzichtspunt waar we naartoe klimmen hadden we kunnen overslaan, want het zit middenin een wolk, dus er is niets te zien. Dan gaat het verder richting El Draguillo. Het spettert een beetje, maar we hebben goed zicht op de kust en de omgeving. Op weg naar de paar huizen van Las Palmas begint het echt te regenen en in de beschutting van een grot eten we ons broodje.

Dinsdag 27 februari
Het waait weer enorm hard als we opstaan, dus we besluiten om aan de noordkant van het eiland te blijven. Daar waar het weer het meest stabiel lijkt. Dus rijden we naar La Guancha, waar we de auto parkeren om vervolgens door te lopen naar Icod el Alto. Daar begint onze wandeling, nadat we nog een thee hebben gedronken en een koek hebben gegeten bij Mirador El Lance.
We lopen steil omhoog door de straten naar een aantal zendmasten om vervolgens door terrassen en hoog struikgewas de helling op te klimmen. We hebben vaak een mooi uitzicht op de besneeuwde El Teide. Dan gaat het door de bossen naar verschillende uitzichtspunten om tenslotte weer af te dalen naar La Guancha. Maar dan zijn we wel 9 uur verder, gerekend vanaf het moment dat we de auto achterlieten.

Woensdag 28 februari
Weer harde wind en regen bij het opstaan. Maar boven zee zien we ook wat plukjes blauwe lucht. We besluiten om toch maar gewoon richting El Teide te rijden en te kijken of we daar kunnen wandelen. We hebben twee wandelingen in gedachten: een bij de parador en een bij Villaflor. Op weg naar boven is het beestachtig weer: regen, wind, mist, keien en troep op de weg. En de temperatuur daalt tot een graad of 3.
Boven bij de splitsing naar de parador blijkt de weg afgesloten. We kunnen er nieteens heen. Dan maar richting Villaflor, maar het blijft zo slecht dat we besluiten maar door te rijden naar Los Cristianos om daarvandaan een wandeling te maken naar Las Galletas. Eerst nog de drukte van de toeristische plaats die Los Cristianos is, maar al snel hebben we dat achter ons gelaten. We twijfelen nog even of we wel goed lopen omhoog een heuvel op, maar die kant moeten we toch echt op. Door een soort maanlandschap en na een steile afdaling komen we in Pal-Mar. Een relaxt vakantie-oord, wel toeristisch maar toch rustig. Vanaf daar is het gemakkelijk wandelen naar de vuurtoren van Punta Rasca, langs cactussen en met voortdurend het gebulder van grote golven die stukslaan op de kust. Want ook al hebben we hier goed weer en zon, het waait wel. Na een enorme bananenplantage te zijn gepasseerd komen we aan in Las Galletas, waar we de bus terug nemen naar Los Cristianos. Daar eten we langs de boulevard in restaurante Litoral.

Donderdag 1 maart
We zoeken maar weer de zon op en rijden naar Aguamansa waar onze wandeling begint bij een grote picknickplaats. Net voor de ingang staan we eerst nog zeker een kwartier in de file vanwege werkzaamheden aan de weg verderop. Maar het is mooi weer.
Meteen aan het begin van de wandeling heb ik een déja-vu-gevoel. Dan komen we erachter dat we vorig jaar hebben geprobeerd deze wandeling te doen, maar dat we er toen op basis van de beschrijving niet uitkwamen en iets anders hebben gelopen. Nu snappen we de aanwijzingen en het kaartje beter en lukt het ons wel de hele route te volgen. Door de bossen en met regelmatig uitzicht op de Teide.

We eten in Alcalá in Toni’s Restaurant. Een restaurant waar veel overwinterende Britten komen. We moeten relatief lang wachten op ons eten, maar dan hebben we ook een lekkere paella.

Zaterdag 3 maart
De hele week was het er nog niet van gekomen, zeker ook door de voortdurende wind en regen in Tierra del Trigo. Maar nu was het rustig en droog. Dus gingen we voor een stukje hardlopen, langs de weg richting El Tanque. Dat gaat flink omhoog, dus dat gaf al snel strakke kuiten. Maar na het keerpunt in El Tanque ging het vervolgens ook weer naar beneden. Een mooi alternatief voor de blauwe route bij de Oase. Maar dan met uitzicht op zee.
Daarna gedoucht, gegeten en onze spullen gepakt, want de week in ons huisje zat erop. We werden uitgezwaaid door de eigenaar die nog riep dat hij ons de hele week niet had gezien. Dat klopt. Niets ten nadele van het huisje, maar het weer was elders op het eiland toch beter.
Dan rijden we naar Adeje waar we de Barranco del Infierno willen lopen. Maar die blijkt gesloten wegens de vele regen van de afgelopen dagen. We kunnen al wel reserveren voor maandag. Maar dan zijn we alweer thuis.