De Waddeneilanden houden niet op na Rottumeroog. Ook Duitsland en zelfs Denemarken heeft ze. Dus na alle Nederlandse Waddeneilanden te hebben aangedaan is het tijd om de Duitse te gaan verkennen.

Op Tweede Kerstdag komen we aan in Norddeich, vanwaar we met de boot overvaren naar Norderney, het derde Duitse Waddeneiland gezien vanaf de Nederlandse grens. Het waait stevig. Windkracht 6 met uitschieters naar 7. En dat is te merken aan boord. De kapitein waarschuwt voor heftige golven. De boot schommelt behoorlijk heen en weer en maakt flinke klappen op de golven die hoog opspatten. Maar we komen ongedeerd aan de overkant.

Norderney is een behoorlijke plaats, meer een badplaats eigenlijk, en daarmee niet te vergelijken met de kleine dorpjes op de Nederlandse Waddeneilanden. Een ruime wegenstructuur, hoewel er maar weinig - en dan ook nog eens veel elektrisch - verkeer rijdt. Brede winkelstraten met mooie winkels, grote drogisterijen en apotheken. Parken en enorme schoolgebouwen waarbij je je afvraagt: "Hoeveel kinderen gaan er hier naar school?" En veel horeca, waar het Kerstgevoel wordt gevoed door o.a. glühwein.

Wij wandelen eerst naar ons Logierhaus Austernfischer om de bagage daar achter te laten en de omgeving te gaan verkennen. Op de boulevard wordt veel gewandeld, ondanks de harde wind. De kitesurfers hebben er geen moeite mee en maken de hoogste sprongen. Het wandelpad door de duinen naar het hoogste uitzichtspunt is sehr gründlich beklinkerd en het laatste stuk naar de top gaat over een houten vlonderpad. Naar de ene kant zien we het nationaal park Norderney en naar de andere kant het 'mondaine' Norderney Stadt. Terug in de plaats eten we een soep in Die Börse, een gezellig bruin café. 's Avonds eten we bij Friedrich waar het gemütlich zit.

De volgende dag staat een lange wandeling over het eiland op het programma. We komen eerst langs de Südstrandpolder aan de zuidkant van het eiland. Een waterrijk gebied dat veel vogels trekt. Van daar lopen we via de vuurtoren naar het meest oosterlijke puntje van het eiland. Vanaf de laatste verharding is het wandelpad aangegeven met palen. En dat is maar goed ook, want er staat zoveel water dat het pad niet overal herkenbaar meer is. Vaak moeten we hoppend van het ene droge plekje naar het andere om weer op het pad te komen. Helemaal droog blijven de voeten dan ook niet, ondanks de GoreTex. Als we de duinenrij aan de oostkant overgaan, na urenlang alleen leegte te hebben gezien, ligt daar ineens een dorp voor ons. Baltrum, op het volgende eiland, ligt vlakbij. Via het Noordzeestrand lopen we terug naar de plaats Norderney. In het Surf Café kunnen we nog even bijkomen van de wandeling voordat we teruggaan naar ons Logierhaus. Daar staat glühwein en popcorn voor de gasten klaar, ook welkom. In de avond eten we Italiaans bij Al Parco.

De laatste dag doen we nog een kleiner slagje over het eiland. Rechtstreeks naar de vuurtoren en over het midden van het eiland, waar we tot nu toe omheen waren gelopen, terug. We doen ook de Weisse Düne aan, wat aanvankelijk een deel van de duinenrij leek (stuifduinen), maar een strandtent bleek te zijn. En heel populair, want het was in de rij wachten tot er binnen plaats was. Maar de Kürbiskernesuppe en Kartoffelsuppe maakten dat weer goed.
Na onze rugzakken te hebben opgehaald in ons Logierhaus liepen we via de boulevard naar de haven om de boot terug naar Norddeich te nemen. Gelukkig was de wind inmiddels een stuk minder en verliep de overtocht rustig.

Naar de foto's .....