Heel België al gezien? Nee, deze streek kenden we nog niet. En er is nog een streekpad uitgezet ook. Het begin van een 6-daagse wandeltocht in Belgisch Limburg.

Op vrijdag 1 december 2023 rijden we met ons kampeerbusje richting Belgisch Limburg. Helemaal via Antwerpen, want onze navigatie dacht dat we wel zouden willen doorrijden. Maar dat doen we nooit, dus was de rit zo'n 60 km langer dan strikt noodzakelijk. Desondanks kwamen we rond 13.00 uur aan in Kortessem waar we meteen de wandelschoenen aantrokken voor de eerste etappe. Een relatief kort traject naar Alken. De temperatuur lag maar net boven het vriespunt, maar door de vele regen in de voorafgaande maanden was het op veel plaatsen drassig. Om niet te zeggen erg nat. In het dal van de Mombeek moesten we zelfs een stukje omlopen, via de vluchtstrook van een provinciale weg, omdat het pad volledig in een meertje was veranderd.

Tegen de avond reden we naar de camperplaats in Schalkhoven bij Hoeselt. Ons thuis voor de week. En we hadden het rijk alleen. Terwijl de eigenaar ons vertelde dat er in de bloesemtijd wel bijna 80 campers staan.

Zaterdag was het mooi winters weer met een fijn zonnetje. Door de nachtvorst was de ondergrond een beetje bevroren, waardoor we niet voortdurend natte voeten haalden op het traject van Alken naar Sint-Truiden. We kwamen langs vele fruitbomen en door bossen en zagen zelfs zo af en toe andere wandelaars. Een zeldzaamheid.

Ook zondag, bij de etappe van Sint-Truiden naar Waremme, was het heerlijk fris winterweer. Het land is steeds meer beginnen te heuvelen, dus de uitzichten werden wijdser. Langs kale, maar soms ook nog groene, akkers en over polderwegen leggen we de langste etappe af van deze wandelweek. In de loop van de middag begint het licht te sneeuwen en het gaat steeds harder. Het is al donker als we op het station van Waremme aankomen waar we de trein terug naar Sint-Truiden nemen.

Met de sneeuw stroomt ook wat zachtere lucht het land binnen. Dus op maandag, wanneer alles in de ochtend nog wit is van de sneeuw, zet meteen de dooi in. Wij wandelen van Waremme naar Tongeren door een open landschap van besneeuwde akkers, over paden die nog modderig zijn van de suikerbietencampagne en door enkele holle wegen. Tegen de avond begint het te spetteren.

De dinsdag brengt ons van Tongeren naar Bilzen. We komen langs wijnkasteel Genoels-Elderen en door het natte Molenbeemd. De dooi, maar ook wat nieuwe regen, heeft veel paden weer in een grote plas veranderd waar vaak niet omheen te lopen valt. De waterdichte schoenen blijken weer echt noodzakelijk. Gelukkig liggen er ook regelmatig houten vlonderpaden. In de middag komen we langs de voormalige landcommanderij Alden Biesen, tegenwoordig een cultuurcentrum. Het poortgebouw, aan het begin van de lange oprijlaan, staat precies op het kruispunt van zes (vroeger zelfs zeven) dreven.

Woensdag lopen we het laatste traject van Bilzen naar Kortessem. Het weer is weer opgeknapt en de zon schijnt, maar de paden in het Jongenbos nog zo nat dat we geregeld moeten zoeken hoe we de plassen kunnen omzeilen. 's Avonds eten we nog in het sfeervol verlichte Bilzen.

Voordat we aan de terugreis naar Haarlem beginnen brengen we nog een bezoek aan mooi Hasselt.

Naar de foto's .....