Al ruim 10 jaar stond deze marathon op ons verlanglijstje. En nu moest het er maar eens van komen. Een jaar van tevoren ingeschreven, dus voldoende tijd om ervoor te trainen. Maar het is dan ook een pittige: door de South Downs, volledig onverhard, zo’n 1000 hoogtemeters. Niet bepaald een ‘walk in the park’.

De eerste dagen konden we nog acclimatiseren op de camping bij Eastbourne en de nieuwe wijk Sovereign Harbour. Wandelend langs de seafront om ons startnummer op te halen en weer terug naar de camping. Daar waren we wel een dagje mee onderweg. Op de dag van de marathon was het prachtig weer: zon en blauwe lucht, maar wel een straffe wind. De eerste helft hadden we die nog grotendeels tegen of van de zijkant. Maar de uitzichten waren magnifiek. Wat een geweldig landschap om doorheen te rennen. Nou ja, soms meer wandelen als het te steil werd. Het uitzicht op Cuckmere Valley dat grotendeels onder water stond was prachtig, ook al moest de route daardoor wel wat verlegd worden. Over de Seven Sisters hadden we voornamelijk de wind in de rug. En dat hielp wel heuvelop en bij de laatste kilometers. De laatste hindernis was nog de steile grashelling, maar nu naar beneden naar de finish. Kort na de start waren we hier omhoog gekomen, glibberend en klauterend. Maar met de finish in zicht was het een stuk gemakkelijker. Voor een mooie tijd hoef je deze marathon niet te lopen, maar voor de uitzichten en landschapsbeleving is het een ervaring om nooit te vergeten.

’s Avonds konden we onze medaille showen aan de Arrianne en Kim, ons gastgezin in Hastings, waar we uitgenodigd waren voor het diner.

De dagen daarna hebben we zuid-Engeland nog wat verder verkend, maar dan wandelend. Vanuit Firle Beacon, Crowborough en Wye maakten we onder zonnige omstandigheden mooie wandelingen in de South en North Downs. Om vervolgens onze trip te eindigen in Canterbury voordat we via Dover en Duinkerken weer terug zouden rijden naar huis.

Naar de foto's ....