Deze zomer maakten we een fietstocht in centraal Europa. Vanuit Wenen reisden we door Hongarije, Kroatië, Slovenië en het Oostenrijkse Steiermarken.

Hongarije

Met de trein vertrokken we naar Wenen om van daar onze tocht te beginnen. De eerste dag nog vlak door landelijk gebied tot aan de Hongaarse grens. Een grens die nog wordt bewaakt door een heuse douanier. Ook al konden we gewoon doorfietsen en werd er alleen vriendelijk naar ons gezwaaid. De wegen waren meteen een stuk rustiger in Hongarije en oogden soms als 50 jaar terug bij ons. En daar waar de wegen wel wat drukker waren lag een mooi afgescheiden fietspad. Dat zien we ook weleens anders. ’s Avonds bleek er in het dorp waar we een camping hadden verwacht toch geen camping te zijn. Maar een vriendelijke dame nodigde ons uit bij haar thuis. Het werd een gezellige avond bij Eva, met wie we zelfs nog een potje basketbal speelden. De dagen daarna fietsten we over mooie onverharde wegen door bosrijk en geaccidenteerd gebied tot aan het Balatonmeer. Maar de laatste dagen in Hongarije waren juist erg vlak en waanden we ons soms terug achter het IJzeren Gordijn.

Kroatië

Eenmaal in Kroatië bleek het landschap groener, heuvelachtiger en zagen de huizen er een stuk mooier en beter onderhouden uit. Blijkbaar heeft men hier wat meer geld te besteden. Na nog een snikhete dag kregen we onweer en werd het weer wat onbestendiger. Zo af en toe werden we verrast door een behoorlijke onweersbui. Gelukkig vaak als we net in de supermarkt waren om boodschappen te doen. Maar het was weer prachtig weer toen we ten noorden van Zagreb een behoorlijke klim moesten maken naar Sljeme, het hoogste punt. In Marija Bistrica, een bedevaartsoord, is een kerkdienst aan de gang in de buitenlucht. Drommen mensen komen er vandaan als de dienst is afgelopen en wij bij de kerk in de schaduw wat zitten te drinken. Wij fietsen verder en na Sljeme dalen we af richting Zagreb met mooi uitzicht over de stad. Van de stad zelf zien we echter niet zoveel. We schampen eraan en fietsen dan in de richting van Rakitje waar een camping moet zijn. Die vinden we uiteindelijk ook wel, maar niet nadat we eerste een stukje over de snelweg moeten fietsen, omdat het fietspad ineens ophield. ’s Nachts op de camping trekt er onweer over.

Slovenië

Het is een natte en grijze dag. We fietsen Kroatië uit en aan het einde van de middag Slovenië in. En zoals we daar wel vaker hebben meegemaakt volgt er meteen na de slagboom bij de grens een helling van zo’n 15%. We vinden een camping in Podzemelj, waar Betty een oud-klasgenoot van 20 jaar geleden tegenkomt, die met een groep vrienden op weg is naar de tweejaarlijkse Deux Chevaux-conventie in Samobor waar we die dag langs waren gekomen. Wij mogen die avond aansluiten bij de groep voor het diner. Gezellige boel met Rotterdamse humor. De volgende dag nemen we weer afscheid en fietsen we verder. Het is mooi fietsen in Slovenië. Soms lieflijk en wat heuvelig, maar vaak ook pittig en zeer steil en geregeld treffen we lange trajecten van onverharde wegen. Eén van de mooiste locaties waar we overnachtten was een jeugdherberg in Podcerkev. Gloednieuw en volledig aangepast voor mensen met een beperking. De eigenaar was zelf ook rolstoelgebonden. In Borovnica zien we in de supermarkt een grote zwart-wit foto hangen van een oude spoorbrug in het dorp. Als we even later een plekje zoeken om te lunchen zien we een vervallen pilaar van die oude spoorbrug. Het is de enige die er nog staat. Een voorbij fietsende man vertelt ons het hele verhaal van de bouw en het verval van de brug. Uiteindelijk verlaten we Slovenië weer via de Seebergsattel en rijden we Oostenrijk binnen.

Oostenrijk

Na een stukje in Karinthië fietsen we voornamelijk door Steiermarken. Een verrassend deel van Oostenrijk. Misschien niet heel hoog, maar wel ontzettend steil, met veel hellingen van ruim 20%. En prachtige kuuroorden met wat vergane glorie of ‘schluchten’ met een spoortraject hoog door de rotsen van ruim 150 jaar oud. Maar ook weidse uitzichten als we over de ‘almen’ fietsen. We finishen in Wenen waar we nog zo’n anderhalve dag rondwandelen en -fietsen voordat we de trein weer terugpakken naar huis. Daar stond ons nog wel een verrassing te wachten, want er stond een stormachtige wind uit het westen – zuidwesten toen we van Amsterdam naar Haarlem fietsten. De Slaperdijk tussen Halfweg en Spaarndam was bijna niet te doen. Geregeld werden we de dijk af de berm ingeblazen. Toch kwamen we heelhuids thuis aan.

Naar de foto's ....