Afgelopen weekend reisden we af naar Hastings voor de jaarlijkse halve marathon en de Engelse hartelijkheid.

Ieder jaar gaat er een delegatie van onze atletiekvereniging Parthenon naar Hastings aan de Zuid-Engelse kust. Hastings is een zusterstad van Dordrecht en dit is een van de uitwisselingsactiviteiten. Wij gingen dit jaar al weer voor de 4e keer mee. Op vrijdag reisden we via Calais en met de boot over naar Dover en verder naar Hastings. Net als voorgaande jaren deden we een tussenstop in het pittoreske Rye. Rye staat voor slenteren langs fraaie oude pandjes en genieten van de eerste English Tea en homemade soup met cheese sandwiches.

In Hastings aangekomen worden we hartelijk ontvangen bij Eric Hardwick MBE, de race director van de Hastings Half. Na even kort een jaar bijgepraat te hebben en de startnummers in ontvangst te hebben genomen, hebben we het huis van Sheila opgezocht. Bij Sheila logeerden we nu al voor het derde jaar en ook dit keer weer met veel plezier.

Zaterdag stond een lange wandeling op het programma in de buurt van Crowborough. Wandelen in Engeland betekent modderige weilanden doorkruisen, over 'stiles' klimmen, heuvels bedwingen en af en toe een grijze eekhoorn zien wegschieten. Hoewel er af en toe wat drizzle over kwam waaien, was het redelijk helder weer en hadden we mooie uitzichten over het Engelse land. Na afloop aten we een late lunch bij Crow and Gate. Na 10 minuten wachten op de bediening kwamen we erachter dat je, in ieder geval overdag, aan de bar moet bestellen. We hadden weer een heerlijke homemade soup en een aspergesalade met zoete aardappel en Blue Stilton. Op de terugweg naar Hastings viel er behoorlijk wat regen. Dat voorspelt niet veel goeds voor morgen.

's Avonds met Sheila en Julie naar de pastaparty in Azur aan de boulevard. We zijn een van de eersten. Het wordt sowieso niet erg druk, maar de zaal is voldoende gevuld. Terwijl op de achtergrond films worden vertoond van eerdere edities van de Hastings Half en van de eenmalige hele marathon op 14 december 2008 verorberen we een paar grote borden pasta. We vertrekken zo'n beetje als laatste rond een uur of 10. Iedereen wil vroeg naar bed om goed uitgerust aan de start te kunnen verschijnen.

En dan de grote dag. We trekken 's ochtends de gordijnen open en zien dat het niet echt droog is. Weer wat drizzle. Maar toen we na het ontbijt de deur uitstapten was het droog. En dat bleef het ook. Met een graad of 10 en weinig wind was het zelfs ideaal loopweer. Eerst bijna 9 km klimmen over het immens steile begin van de Hurley Shute en vervolgens de Queensway, dan een kilometer of 5 wat op en neer over de Ridge, vanaf het hoogste punt in 3,5 km naar beneden storten totaan zeeniveau en dan nog 4 kilometer vlak over de boulevard naar de finish. Harm komt in 1:40:06 uur over de streep en ik in 1:46:01 uur. Bijna een PR. Verrassend genoeg bleek later in de middag, tijdens het jaarlijkse afscheidsbuffet, dat mijn tijd de snelste van de dames van de zusterstadlopers was. En dat leverde een enorme wisselbeker op! Dus volgend jaar hebben we absoluut een goede reden om weer richting Hastings af te reizen: het verdedigen van mijn titel.

De enkele foto's die we hebben gemaakt zijn toegevoegd aan het fotoalbum 'Hastings', alwaar ook sfeer geproefd kan worden van de vorige edities. Mijn horloge heeft ook weer een verzameling GPS-coördinaten onthouden, zodat hier de route van de halve marathon in Google Earth te bewonderen valt.