Koninginnedag op een vrijdag, dus een gratis lang weekend erbij! Reden om weer een mooi rondje door Nederland te fietsen. Richting het Land van Maas en Waal dit keer.

Op Koninginnedag, 30 april, vertrekken we rond een uur of 9 vanuit Dordrecht. Bij het opstaan, om 7 uur, was er nog een strakblauwe lucht te zien, maar twee uur later begint het voorzichtig te miezeren. Op de Wantijdijk komen we meteen een flinke groep fietsreizigers tegen, dus we zijn niet de enigen die er met dit weer op uit trekken. De reis gaat eerst richting het pontje bij de Kop van 't Land. Daar varen we over en kiezen de landelijke route. Bij pontje Steur zien we tot onze verrassing dat de eerste vaart van het jaar op Koninginnedag is. Wat een mazzel. We blijken de eerste gasten die overgezet worden dit jaar! En ter gelegenheid van het feit dat dit pontje 10 jaar in de vaart is, hebben de eigenaren een kraampje neergezet waar streekproducten worden aangeboden door hun dochters. We krijgen heerlijke kaas en een glaasje appelsap aangeboden en nog een appel voor onderweg. Omdat we vrezen dat we misschien wel de enige klanten zijn vandaag, met dit weer, kopen we nog een kuipje smeerkaas met noten.

De tocht gaat verder langs Werkendam en rond lunchtijd komen we in Woudrichem aan. Op zoek naar een eetgelegenheid zijn we getuige van verregende Koninginnedagactiviteiten voor de kinderen en een man die verontrust is over de vlag aan de kerktoren. Door de nattigheid en de wind hangt ie op z'n zij en lijkt het meer op een Franse vlag. "Ze hebben hier ook weleens een Zuid-Afrikaanse vlag opgehangen, dus je weet 't nooit." In café 't Hoekske drogen we weer een beetje op en eten we een broodje bal en een broodje 't Hoekske (gerookte zalmfilet en ei). Als we vertrekken is het nagenoeg droog.

Al snel stuiten we weer op een pontje dat ons overzet naar Slot Loevestein. De boekenkist laten we voor wat ie is, we fietsen om het slot heen en meteen door de Bommelerwaard in. Daar volgen we zo'n beetje de Maas om uiteindelijk, na wat dwalen in de buurt van Den Bosch, uit te komen op camping De Lithse Ham. De receptie is al gesloten, maar er hangt een mobiel nummer. Als we bellen, krijgen we te horen dat iemand de slagboom voor ons komt opendoen. Terwijl we er met de fiets toch gemakkelijk omheen kunnen. Blijkt later ook een misverstandje. "Ik dacht dat er een caravan stond te wachten." De camping blijkt nauwelijks bewoond. We hebben een heel veld voor ons alleen en ook het sanitairhok lijkt alleen door ons te worden gebruikt. Prima zo. Tegen de avond zijn de wolken ook verdreven en komt de zon er door. Gelukkig kunnen we in het restaurant wat eten. Alleen hebben ze hier nog niet van rookvrije horeca gehoord. De volgende ochtend, als we vertrekken, is er wel een man bij de receptie. Hij vertelt ons dat ze net deze camping hebben overgenomen en dus nog druk bezig zijn met opbouwen. We krijgen verschillende mooie folders in onze handen gedrukt en de boodschap mee dat we niet hoeven betalen voor de overnachting. Wat een gastvrijheid!

De zaterdag begint nog droog, ook al is het grijs en bewolkt. Op een fruithapje en een mueslireep vertrekken we, ervan uitgaande dat we nog wel een winkel zullen tegenkomen. En dat klopt. In Maasbommel treffen we een Spar-supermarkt. We kopen wat broodjes, kaas en vruchtensap en zetten ons op een bankje bij de kerk. Het is nog fris en de eerste druppels melden zich weer. Zo fietsen we door het echte Land van Maas en Waal. Mooie slingerende dijkjes, knotwilgen, woonboerderijtjes ... Prachtig om te fietsen. En dan al die pontjes. Wel vijf keer zijn we de Maas overgevaren. Eén keer zat er nauwelijks een kilometer tussen. We konden de vorige pont net niet meer zien. Bij Nijmegen ligt zo'n beetje het keerpunt. We fietsen een stuk van de Zevenheuvelenroute en komen uit in Berg en Dal waar we een pannekoek eten bij de Heksendans. Het is daar ook heerlijk opdrogen en -warmen. Daarna gaat de reis verder door de Ooijpolder en steken we de Waal over naar de noordoever. We volgen grotendeels de Waalbandijk, waar in Dodewaard een heel schouwspel is gemaakt van limericken langs de dijk rond het spreekwoord 'de vuile was buiten hangen'. Dat hebben ze letterlijk gedaan. De vele auto's die erop af waren gekomen veroorzaakten een file doordat ze bij iedere limerick stopten om het te lezen. 's Avond kwamen we aan op camping Zennewijnen, net voorbij Tiel. Ook hier weer mazzel. Ten eerste omdat de zon er weer door kwam en ten tweede omdat we er in het restaurant konden eten en dus niet terug hoefden fietsen naar Tiel. Want moe waren we wel. En terwijl wij aan de kippebout zaten, zaten onze medekampeerders aan de bingo. "Twee-en-twintig, twee tweeën, met z'n tweeën, naast elkaar." En dat iedere keer weer in koor. De meesten hadden er vast vaker gebingood.

We konden de volgende ochtend natuurlijk niet zomaar in de richting van Dordrecht vertrekken, voordat we even langs Wadenoijen waren gefietst. Harm had nog niet eerder gezien waar mijn opa's en oma's hadden gewoond. Allemaal in Wadenoijen dus. Het huis van opa en oma Van Ooijen aan de Vergardeweg staat er niet meer. Daar is vast een ander huis voor in de plaats gekomen. Onherkenbaar. Maar de boerderij van opoe en opa Van Zoelen staat er nog wel langs de Lingesedijk. Omgebouwd tot 'privéhuis Brigitte'. Tsja. In die zin ook onherkenbaar. Jammer.

Vervolgens hebben we onze reis vervolgd richting Est en al snel zijn we weer op de Waaldijk uitgekomen. En vanaf het vertrek van de camping is het gaan regenen en niet meer opgehouden. Toen we aankwamen in Gorinchem, verkleumd en nat tot op de laatste draad, waren we wel toe aan iets warms. In een café-restaurant hebben we thee zitten drinken tot de keuken open ging en vervolgens een lekkere soep en uitsmijter gegeten. Daar knapt een mens van op.

Droog was het nog steeds niet geworden, dus ook de laatste kilometers naar Dordrecht moesten door de regen worden afgelegd. Om een uur of drie waren we al thuis, dus tijd genoeg om weer bij te komen onder een warme douche met de verwarming hoog.

Ondanks de erbarmelijke omstandigheden hebben we toch nog een aantal plaatjes kunnen schieten, die hier zijn te bewonderen.