Gisteren liepen we de marathon op Terschelling; een volledige vakantiebeleving in één dag.

Zaterdagmiddag vertrokken we zo rond vier uur richting Harlingen. We hadden een hotelletje geboekt aan de Noorderhaven een paar honderd meter van het vertrekpunt van de boot naar Terschelling. Het bleek een prachtig oud pand te zijn met stijlvolle, goed verzorgde kamers. Accomodatie op het eiland was niet meer te boeken toen wij ons voor de Berenloop aanmeldden. We waren niet de enigen, want de volgende dag stroomden vanuit allerlei straten de mensen op sportschoenen en met sporttassen over hun schouders richting de boot. Het was dan ook bomvol op het veer en er kon geen extra passagier bij; gelukkig hadden we nog kunnen reserveren.

Bij het verlaten van de boot speelde op de kade de blazersgroep Brandaris, wat al direct voor een gezellige sfeer zorgde. We hadden ons van tevoren niet echt goed verdiept in de faciliteiten voor de start, dus liepen we maar klakkeloos achter de meute aan richting hotel Skylge. Daar bleek in de parkeergarage de kleedruimte voor de halve marathon te zijn. Voor ons voldeed deze ook prima.

De start van de marathon was om 12.35uur, nadat de vele lopers voor de halve al waren vertrokken. In de smalle dorpsstraat hadden de lopers en toeschouwers zich verzameld. Na het loeien van een scheepshoorn vertrokken we. Eerst een kleine slag door het dorp, vervolgens langs de haven en de jeugdherberg richting het oosten, door het dorpje Baaiduinen en langs Midsland. Al vrij snel verlieten we de weg om over een fietspad door het poldergebied te lopen. Daar troffen we in een weiland een kudde koeien, die vol enthousiasme rond rende en die de weide wist uit te breken over een greppel naar een naastgelegen perceel. Een van de koeien kreeg de smaak zo te pakken, dat deze naast het fietspad met ons mee rende.

Over de weg kwamen we door Hoorn en uiteindelijk in Oosterend verlieten we de verharde weg om over schelpenpaden het duingebied te betreden naar het meest oostelijke punt bij zo'n 18 km. Liepen we naar het oosten met een lichte wind tegen, toen we richting het westen keerden hadden we de wind lekker in de rug. De lucht was ook strak blauw, waardoor de zon ervoor zorgde dat de temperatuur aangenaam steeg. Bij de start nog twijfel of de kleding wel voldoende zou zijn, nu concluderen dat het perfect was.

De start was voor de periode van het jaar relatief laat. Dit heeft een groot voordeel: tegen de tijd dat je naar het westen loopt, hangt de zon al laag en schijnt recht in het gezicht. Dit levert voor mij in duingebieden altijd prachtige beelden op; sterke contrasten met donkeren boompartijen en duintoppen met een mooie, geelbruine gloed. Prachtig!

Bij ongeveer 33km naderden we de strandopgang. De duinenrij is op Terschelling niet echt bijzonder hoog, dus dit leverde geen problemen op. Ook het strand was redelijk hard te noemen, waardoor ook deze 3 kilometer redelijk gemakkelijk werden afgelegd; toegegeven het was wel het lastigste stukje. De opgang van het strand af viel ook reuze mee en al helemaal wanneer je daar verwelkomd wordt met een drankpost met muziek; wist niet dat ik Status Quo nog zo kon waarderen: Whatever you want ....... I could take you home on the midnight train again....

De laatste kilometers gingen continue licht glooiend door de bossen in de buurt van West-Terschelling. Ondanks dat het wel wat frisser was geworden, liepen we gemakkelijk en op souplesse richting het dorp. Daar wachtte ons een warm welkom van alle mensen die langs de route stonden en ons aanmoedigden. Onder de boog door bij het laatste kilometerpunt nog even intens genieten van Anouk's Girl: To you, yeah you, Yeah I belong to you....

Richting de finish weer door de smalle dorpsstraat met aan weerszijden een haag van geweldig enthousiaste mensen. Onze eindtijd was 3:46:08; voor Betty een perfecte prestatie door het verbeteren van haar PR met vier minuten.

Na wat rekken en strekken zochten we onze weg richting de parkeergarage van hotel Skylge. Omdat deze gereserveerd was voor de halve marathon bleek hij al volledig verlaten en opgeruimd te zijn. Onze tassen stonden zielig alleen in een lege ruimte. Bij de haven aten we in een bomvol restaurant Zeezicht een ravioli met geitenkaas vulling, waarna we om zeven uur de boot terug naar Harlingen namen. Het was een bijzonder mooie dag.

Foto's hebben we niet kunnen vinden, maar op youtube staat wel een aardige filmpje van de start en daar zie je ons dan ook na 1:31 - uiteraard nog erg frisjes - langskomen.