In alle vroegte vertrokken we richting Apeldoorn. Deelname aan de midwintermarathon begint al op een traditie te lijken.

Met een temperatuur van rond de 9 graden beloofde het een relatief warme editie te worden. Ondanks de redelijk straffe wind besloot ik om geen jack te dragen en wachtend uit de wind in het startvak bleek dit ook niet nodig te zijn. Het startschot viel en we vertrokken voor de derde maal voor de marathon van Apeldoorn. Al snel voelde het lopen makkelijk aan. Op souplesse gleed ik langzaam voorwaarts en begon de lange, gestage klim door de bossen naar Hoog-Soeren. Daarna licht afdalen over de hei om uiteindelijk aan te komen bij de brede Amersfoortse weg. Hier koersen we weer richting Apeldoorn wederom een verraderlijk lang vals plat omhoog. Ingehouden blijven lopen, dus.

Bij het halve marathonpunt voelde ik een lichte krampscheut in mijn linker hamstring; even mezelf inprenten dat ik me nu moet ontspannen. Bij 27 km zijn we weer terug in Apeldoorn en staan we voor de keuze: volhouden of haken we af en lopen we rechtdoor naar de finish. Eigenlijk geen keuze dus; het leukste van de Midwintermarathon is juist het voor de tweede keer gestaag klimmen naar Hoog-Soeren.

Bij de twee vorige keren en ook nu weer zie ik medelopers vol goede moed met een redelijk tempo aan de 'klim' beginnen. Ik laat ze lopen. Gedoseerd leg ik de afstand naar het hoogste punt af, waarbij ik meerdere - inmiddels wandelende - hardlopers inhaal. Als je het idee had dat je in Hoog-Soeren het hoogste punt bereikt, dan kom je bedrogen uit. Ook het eerste stuk opnieuw richting de Amersfoortseweg is nog licht stijgend. Een loper die moeite heeft met de te langzame snelheid van diens partner zie ik voor mij wegsnellen, zijn medestrijder achterlatend.

We mogen in deze tweede ronde niet meer over de hoofdrijbaan, dus vervolgen we de loop langs het smalle, hobbelende fietspad door het bos. De man heeft spijt gekregen dat hij zijn partner in de steek heeft gelaten en hij komt in omgekeerde richting langs mij. De laatste kilometers dalen we voor de wind terug naar Apeldoorn en finishen we op de Loolaan. Lekker gelopen en een prima tijd van 3:35:25. Met een deken strak om me heen om me te beschermen tegen de koude wind, wacht ik op Betty. Zij finisht in een mooie tijd van 3:54:13 en is daarmee vierde in haar categorie. Onderweg zijn uiteraard weer wat foto's gemaakt, die hier zijn te bekijken.