Alweer voor de vijfde keer reisden we af naar zusterstad Hastings om daar met Parthenon-collega's de halve marathon te lopen. We hadden dit keer prachtig weer, dus dat maakte het extra tot een korte vakantie.

Op weg naar Hastings stopten we nu eens niet in Rye, maar deden we de Dungenness aan: de enige officiële woestijn van Engeland, gelegen aan de zuidkust. Her en der liggen wat huisjes van vissers verspreid in het gebied dat vooral bestaat uit droog, dor land met veel kiezelstenen. Alsof het strand er doorloopt op het land. Verder veel (vissers)bootjes die op het droge getrokken zijn en geen dienst meer doen. Voor verse vis en garnalen kun je er goed terecht, want dat wordt bij ieder huis te koop aangeboden. Ook al doet de kerncentrale die je op afstand ziet liggen je twijfelen of je daar goed aan doet.

De zaterdag benutten we om de Seven Sisters te bekijken vanaf Cuckmere Haven. Via een meanderend rivierarmpje lopen we de groene weiden achter de witte kliffen op. Het uitzicht is prachtig en de gedachte om hier ooit nog eens de Beachy Head-marathon te lopen dringt zich op. 's Avonds eten we in the old town van Hastings.

Als we op zondag wakker worden ziet het er nog wat grijs uit, maar dat trekt al snel op en bij de start van de halve marathon is het prachtig weer. Het is weer een feest en ook het buffet na afloop is weer zeer geslaagd. Betty ontvangt vanuit de handen van de burgemeester van Hastings voor de tweede keer de wisselbeker voor snelste vrouw van de zusterstedenlopers.

Linkje naar de foto's.