De Eifel-Höhen-Route

De Eifel bleek ver boven verwachting mooi te zijn; een waar fietsparadijs.

Donderdag 17 mei vertrokken we vroeg in de ochtend met de auto vanuit Dordrecht richting Kerkrade, om van daar met de fiets verder te trekken naar de Duitse Eifel. Voor ons een onbekend gebied, terwijl het toch zo dichtbij is. Amper de grens gepasseerd vonden we al snel fietsroutes die soms over semi-onverharde paden leidden. Op andere momenten troffen we fijne rustige weggetjes door het glooiende landschap. Prachtig fietsen dus, voornamelijk vrij van auto- en motorverkeer. Dát is dan ook meteen het grootste verschil met bijvoorbeeld de Ardennen, waar je de hele dag door motorgeronk om je heen en tussen de bergen hoort weerkaatsen. 's Avonds vonden we een camping in Rurberg aan de Rursee. Dat lijkt gemakkelijk in een dorp dat volledig uit camping lijkt te bestaan, maar dat bleek toch vooral voor langkampeerders te zijn. Uiteindelijk vonden we toch een plekje op de gemeentecamping.

De vrijdag begon wat nat. We verlieten de camping terwijl het regende, maar dat hield na een half uur wel op en de rest van de dag bleef het droog. De route ging eerst langs de oevers van de Rursee, een mooi onverhard pad met schilderachtige doorkijkjes naar het meer. Later kwamen we meer in open, golvend gebied om uiteindelijk aan de Freilingersee in de buurt van Blankenheim een camping te vinden. Niet geheel toevallig troffen we daar Leny en Wim (de zus en zwager van Betty) die vanuit Luxemburg met de camper hier waren aangekomen. In de avond hebben we gezellig met z'n vieren gegeten in het restaurant van de camping.

De zaterdag was ook weer een mooie fietsdag met routes door stille dalen. Zalig fietsen zo. Tegen de avond kwamen we aan in de buurt van Monschau om daar te kamperen. De volgende ochtend kochten we ons ontbijt in het centrum van Monschau, een prachtig plaatsje met middeleeuwse vakwerkhuizen. Na het verlaten van Duitsland kwamen we eerst nog een stukje over de heide in België, waarna we bij Vaals Nederland weer binnenkwamen. Het weer was prachtig zonnig en warm en Zuid-Limburg leek weer een waar vakantieparadijs met zoveel fietsers en wandelaars in het lieflijke heuvellandschap. Via Simpelveld keerden we terug in Kerkrade, waar we net voor het bereiken van de auto nog werden overvallen door een onweersbui.

Al met al een korte, eerste kennismaking met de Eifel. En heel veel redenen om daar weer terug te keren voor een volgende fietstocht. Hier staan de foto's.