De vakantie begon al met de fietstocht van Haarlem naar Amsterdam, op een dag dat het kwik in Nederland tot zo'n 28 graden steeg.
Op Amsterdam Centaal pakten we de nachttrein naar Warschau, waar we de volgende ochtend met een hitte van rond de 30 graden aankwamen. Het aanvankelijke plan om daar snel een camping op te zoeken en eerst de stad te gaan bezoeken viel in het water doordat we de camping die we in gedachten hadden niet konden vinden en al snel 10 kilometer van het centrum verwijderd waren. We keerden weer terug, om uiteindelijk bij de toeristeninformatie op het centraal station te horen dat er anderhalve kilometer de andere kant op een camping is te vinden. Daar hebben we dan ook maar de rest van de dag doorgebracht en verder niet veel meer van Warschau gezien.
De volgende dag begon de reis echt. Na een lange fietsdag vonden we uiteindelijk een camping in Kozienice, bij een pension met houten cabins eromheen. Bij de receptie was het een drukte van jewelste met graatmagere, lange meisjes met krulspelden in het haar. Later begrepen we dat op het terrein 's avonds de halve finale van de Miss Polen-verkiezing zou plaatsvinden en dat de televisie opnamen zou maken. Busladingen mensen kwamen even later dan ook het terrein op om het evenement bij te wonen. Op muziek van Moloko, The time is now, paradeerden de kandidaten over het podium. Wij kookten ondertussen ons potje voor de tent die we tussen de houten cabins hadden neergezet op een mooi groen stukje gras. De volgende ochtend, we aten nog even een banaantje na het inpakken van de tent, ging de deur van de cabin vóór ons open en stond er een oudere man in de deuropening die iets in het Pools tegen ons zei. We begrepen hem niet, maar hij maakte een gebaar van: “Wacht maar even”. Vervolgens kwam hij met een tafel naar buiten die hij voor ons neerzette. Daarna volgden bordjes, bestek en servetten, twee grote bekers thee met schijfjes citroen, broodjes, een groot bord met diverse soorten worst, een bordje rauwkost met tomaten, komkommer en ui, zoete broodjes en yoghurt als toetje met als toevoeging: “Und alles essen”. Wat een fantastisch ontbijt kregen we hier voorgeschoteld. Daar konden we de rest van de dag wel op teren.
De route door Polen totaan Krakow was vlak en niet bijster interessant. Veel akkerland dat ook vaak niet actief leek te worden bewerkt. Dorpjes die grauw ogen, met hooguit een sklep (winkeltje), maar verder geen levendigheid. En campings waren een belevenis op zich. Vaak niet meer dan een stukje gras bij een vakantiecomplex met bungalows of huisjes, met minimale voorzieningen. Krakow daarentegen is een mooie stad met een oud centrum, prachtige gebouwen en indrukwekkend koninklijk paleis Wawel. In de stad hoor en zie je veel straatmuzikanten, vooral violisten en andere bijzondere instrumenten. Passend bij de stad.
Na Krakow reden we naar Oswiecim, waar we een bezoek brachten aan voormalig concentratiekamp Auschwitz. Hoe indrukwekkend om dat van dichtbij te zien. De beklemmende sfeer reikt met gemak over de ruim 65 jaren heen die tussen de oorlog en het heden liggen. Als toppunt van symboliek zagen we een hert met grote sprongen door het hek heen het kamp uit vluchten.
Hierna kwamen we al snel in Slowakije. Dat zag er meteen een stuk groener en bergachtiger uit. De eerste dagen reden we langs de Hoge Tatra, waarna we het bosrijke gebied verlieten en door prachtige graanvelden reden waar druk geoogst werd. De keren dat we toch weer even door bos kwamen werden we meteen aangevallen door de paardenvliegen. Wat een hel! In Slowakije was het nog steeds heet, maar we kregen ook geregeld een onweersbui op ons dak. En soms begonnen de buien zich in de ochtend al op te bouwen. Door een gebrek aan campings zagen we ons genoodzaakt twee keer te wildkamperen, o.a. met prachtig uitzicht op Hongarije. Maar ook namen we één nacht ons toevlucht tot een pension, omdat het in dat gebied zelfs niet mogelijk bleek een goede wildkampeerplek te vinden. Voor een schijntje hadden we een prachtige kamer en een heerlijk diner in het restaurant 's avonds.
De laatste week ging door Tsjechië. De dag dat we de grens over gingen wilde het maar niet droog worden. Tegen de tijd dat we een camping vonden bij Straznice klaarde het een beetje op. Er was een muziekfestival aan de gang, dus de camping stond vol met tentjes van festivalgangers. En tot laat konden we vanuit de tent meegenieten van de muziek.
Totaan Praag was het prettig fietsen door Tsjechië. Mooi, glooiend landschap, slingerende weggetjes met bomenrijen erlangs en fraaie campings langs meertjes. Maar het weer wilde niet echt meewerken. Het bleef wisselvallig en regelmatig kregen we een bui op ons kop. Zo kwamen we met een miezerregentje aan in Praag. Meteen naar het centrum, op zoek naar een toeristeninfo, om te vragen waar we een camping konden vinden. We werden verwezen naar de dichtsbijzijnde, aan de westkant van de stad. Na lang zoeken, vragen en wat heen en weer fietsen kwamen we tot de conclusie dat die camping er niet meer was. Dan maar weer terug naar het centrum en een camping aan de noordkant proberen. Met een flinke boog (want we bleken door het grauwe weer ons oriëntatievermogen te zijn verloren en naar het zuiden te fietsen) kwamen we daar aan en vonden we een hele rits campings op een rij. De eersten waren vol, maar bij de derde konden we terecht. Een leuke kleine stadscamping, alsof je bij iemand in de achtertuin staat. Het was inmiddels bijna 8 uur 's avonds, want we hadden zo'n 30 km extra gefietst in Praag op zoek naar een camping. En we hadden nog niets gegeten. Dus snel op zoek naar een restaurant. Wonder boven wonder vonden we een goed Italiaans restaurant vlak bij. Daar konden we heerlijk bijkomen.
De laatste dagen van de vakantie konden we Praag bekijken en genieten van de mooie gebouwen en de sfeer in de stad. Als mooie afsluiter van een bijzondere reis.
Voldaan en tevreden stapten we uiteindelijk in Praag op de trein naar huis.