Tweede Paasdag stond voor de tweede keer (althans, voor ons dan) de Zestig van Texel op het programma. En of dat nog niet voldoende was, waren we nog geen drie weken later terug op het Gouden Boltje. Maar dan met de fiets.
Die eerste Zestig van Texel, alweer twee jaar geleden, was zo goed bevallen dat we graag nóg een keer dat rondje wilden rennen. Maandag 6 april stond hij weer op het programma. De weersomstandigheden leken wel een beetje op die van de vorige keer: tegenwind op het strand (nu zelfs ook nog wat regen erbij) en heerlijk windje mee over de Waddendijk. Maar de temperatuur was een stuk aangenamer dit keer, zeker een graad of 10 meer dan twee jaar geleden toen het kwik maar net boven het vriespunt uitkwam.
Zaterdag waren we al aangekomen in Hoeve Vianen, in het niemandsland bij De Cocksdorp, waar we met 8 andere KennemerRunners het weekend doorbrachten. Edith en Simon hadden alvast een heerlijke maaltijd bereid. Op zondag fietsten we eerst naar de Slufter om vervolgens op een terras in De Koog in het zonnetje wat te drinken. De pannenkoek die we onszelf beloofd hadden aten we niet bij Paal 17, vanwege de enorme drukte en daarmee het gebrek aan bediening. Na een half uur wachten kozen we ervoor ons heil in Den Burg te zoeken. Daar hadden we dan ook meer geluk en vonden we een pannenkoekenboerderij met een overvloed aan plaats op het terras en keuze van de kaart. Alsof ze op ons hadden zitten wachten.
Onze fietsen stalden we vervolgens bij de StayOké, omdat we die de volgende dag, na de loop, nodig zouden hebben om bij de boot te komen. Maar dat betekende wel dat we vanaf Den Burg naar het huisje bij De Cocksdorp moesten wandelen. Door een prachtig natuurgebiedje ten noorden van de Waal, waarbij we onbedoeld verschillende nesten met ganzeneieren tegenkwamen, liepen we terug. En na tweeëneenhalf uur wandelen konden we vrijwel meteen aanschuiven voor een geweldige pre-race-maaltijd van Hans en Nico.
De loop zelf was weer grandioos en verliep zo mogelijk nog makkelijker dan de vorige keer (vindt Betty, terwijl Harm toch wel wat hinder ondervond van een onwelgevallige knie). De eindtijd was in ieder geval ruim 22 minuten sneller dan twee jaar geleden. Na 6 uur en 13 minuten kwamen we weer gezamenlijk over de finish.
Lang weekend met Koningsdag
Als er in het voorjaar een lang weekend te genieten valt vullen we dat graag in met een fietsrondje ergens door Nederland. En aangezien Koningsdag dit jaar op een maandag viel konden we er weer op uit. Van Texel hebben we niet snel genoeg, dus ging de reis noordwaarts. Dat bleek een goede keuze, want de weersvoorspelling was niet denderend voor de zaterdag, maar de opklaringen zouden vanuit het noordwesten komen en daarbij stond er een straffe zuidenwind. Dus het ging wel heel gemakkelijk door het Noord-Hollands Duinreservaat. Ter hoogte van Schoorl had de routeplanner een mooi fietspad voor ons uitgezocht dat niet de LF1 volgde, maar net iets meer landinwaarts door het duingebied ging. Verrassend. Totaan Bergen aan Zee fietsten we vervolgens door plaatsen die het zo'n 100 jaar geleden al moesten hebben van het zeetoerisme. Net geen vergane glorie. Eind van de middag kwamen we zo goed als droog aan in Callantsoog, waar we camping Klein-Begin vonden. Tegen de avond klaarde het zelfs helemaal op.
Maar in de nacht begon het te regenen. En de wind draaide. De volgende ochtend, op weg naar Den Helder, spetterde het een beetje en hadden we wind tegen. Maar na een goed uur hadden we toch de boot bereikt en konden we zo aan boord. Snel een broodje als ontbijt en op Texel sloegen we linksaf naar Den Hoorn. Via de Dennen en de duinen kwamen we weer aan in De Koog. En na een thee en appelpunt vervolgden we onze weg naar de Slufter, waar we een wandelingetje maakten langs de kreekjes. Vreemd gezicht om de zee in de verte recht voor je te zien, zonder dat er een duinenrand tussen zit.
Totaan de vuurtoren hadden we de wind nog tegen. En zagen we voortdurend de opklaringen boven zee aankomen. Dachten we. Maar die opklaringen kwamen niet echt aan land. Bij de Robbenjager aten we een soepje en uitsmijter, voordat we aan het laatste stuk naar Den Burg begonnen. Nu weer met de wind in de rug ging het lekker langs de Waddendijk en door Oosterend. Net buiten Den Burg vonden we boerencamping de Hal. Met uitzicht op de Hoge Berg. Die kenden we nog. Ook vandaag klaarde het weer uiteindelijk helemaal op in de avond. Maar dat betekende ook dat het 's nachts behoorlijk afkoelde. Tijdens een nachtelijk toiletbezoek bleek er zelfs ijs op het tentdoek te liggen.
De volgende ochtend, Koningsdag, werden we wakker door gezang van de aubade in Den Burg. Dan maar de tent uit. We fietsten, nog steeds met ruggenwind, naar de boot. Harm ging wel heel snel en kon nog net onder de slagbomen door de boot op. Daar kon ie gelukkig de verkeersbegeleiders waarschuwen dat Betty er ook nog aankwam. Dus de klapdeuren gingen nog even open, zodat we toch tegelijk de oversteek konden maken. Weer terug in de Kop van Noord-Holland ging de route in eerste instantie grotendeels langs het kanaal, maar later meer door het binnenland (ten oosten van de Maartensvlotbrug) richting Alkmaar. Daar was het Koningsfeest al behoorlijk aan de gang. Wij vonden een leuk en rustig plekje om te lunchen.
Vanaf Alkmaar begon natuurlijk de victorie, maar waren wij ook zo weer thuis. Met uiteindelijk 235 kilometer op de teller.