Een marathon die al jaren op het verlanglijstje stond, maar steeds weer niet paste in het schema. Tot dit jaar.

De verhalen over het mooie parcours waren ons al jaren geleden ter ore gekomen en steeds weer werd dat verhaal door anderen bevestigd. Dus nu deze marathon goed paste in ons schema moest het er maar eens van komen.

Het was even zoeken in Diever, omdat het afhalen van de startnummers dit keer niet in het Dingspilhuus plaats vond, maar pal naast de start. En daar moesten we even over nadenken hoe we daar ook alweer konden komen. Maar dat bleek uiteindelijk erg eenvoudig.

Om kwart over 12 gingen we van start in een groep van ruim 70 marathonlopers. De zon scheen uitbundig en met een graad of 15 was het op en top lente. Wel stond er een straf windje, waar we de eerste helft niet zo'n last van hadden, maar die we op de terugweg naar Diever goed voelden toen we over het kale heideveld liepen. Het zicht op de schapen met verschillende lammetjes maakte veel goed.

Toch voelden die laatste 10 km zwaar aan door de tegenwind. Maar dat verhinderde ons niet om beiden binnen de 4 uur te finishen.